Χρονολόγιο  
 
         
       
   
 
 

1623

Ιερογλυφικό σύμβολο και συνάμα ισχυρότατατο φυλακτό ζωντανών και νεκρών από λεπτό έλασμα χρυσού.
Ύστερη –Πτολεμαϊκή Περίοδος( 8ος αι.-1ος αι. π.Χ).

Ιερογλυφικό σύμβολο και συνάμα ισχυρότατατο φυλακτό ζωντανών και νεκρών σε όλη την διάρκεια του Αιγυπτιακού πολιτισμού, που αποδίδει την έννοια, αφενός της επίγειας ζωής και της αναπνοής και αφετέρου της αιώνιας ζωής. Το ανκχ είναι ένα από τα ελάχιστα ιερογλυφικά σύμβολα που ήταν κατανοητό από την μεγάλη μάζα των αμόρφωτων Αιγυπτίων.
Το σχήμα του, που θυμίζει μάλλον θηλιά πάνω από το κεφαλαίο γράμμα Τ, παραπέμπει σύμφωνα με τους μελετητές, άλλοτε σε αρχέγονο σεξουαλικό σύμβολο (σχηματοποιημένο φαλλό), τμήμα τόξου ή ακόμα σε απλή λωρίδα σανδαλιού. Πιθανότατα η χρήση του να ξεκίνησε, στην Προδυναστική Εποχή, πριν από το 3000 π.Χ, σαν ένα είδος κόμπου με κάποια ειδική θρησκευτικομυθική σημασία.
Κυρίαρχες θεοτήτες απεικονίζονται συχνά να κρατούν, σαν έμβλημα στα χέρια τους το σύμβολο ανκχ. Από πολλές σωζόμενες απεικονίσεις, -όπου θεοί κρατώντας στα χέρια τους το ανκχ το εκτείνουν προς την μύτη των εικονιζόμενων εν ζωή φαραώ,- γίνεται αντιληπτή η σύνδεση του με τα ζωοδότα στοιχεία αέρα και νερό. Συχνές άλλωστε είναι και οι απεικονίσεις φαραώ και αργότερα απλών νεκρών, που λούζονται από βροχή ανκχ (πολλαπλά ανκχ σαν σε αλυσίδα), προσδίδοντας την συμβολική σημασία της κάθαρσης της αναγέννησης και της αιώνιας ζωής.
Το ανκχ, πιθανόν λόγω της στραυρόσχημης μορφής του, επιζεί κατά την Κοπτική Περίοδο και από εκεί περνά εικονογραφικά σαν crux ansata (ένωτος σταυρός) με συμβολικό χαρακτήρα στον χριστιανισμό.

 
 
 
 
 
     
     
                         
ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ & ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΥ  
 
  © ΕΘΝΙΚΟ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ, 2008-2014
Ελ