Αφιέρωμα στο ναυάγιο των Αντικυθήρων...>>
   
 
   
 

Tαινιωτή φιάλη

Υλικό: Γυαλί
Προέλευση: Ναυάγιο Αντικυθήρων. Από την ανέλκυση του έτους 1976
Χρονολόγηση: Β΄ τέταρτο του 1ου αι. π.Χ.
Διαστάσεις: Ύψος 0,043 μ. Διάμ. χείλους 0,093 μ. Διάμ. βάσης 0,053 μ.
Χώρος έκθεσης: Αίθουσα 63, Προθήκη 5, αρ. ευρ.: 23723

Το χείλος είναι κατασκευασμένο από στρεπτή ίνα άχρωμου και κίτρινου γυαλιού. Σε ένα σημείο κάτω από το χείλος, μια μικρή στρεπτή ίνα άχρωμου και κίτρινου γυαλιού, μήκους περίπου 3 εκ., καταλαμβάνει ένα ενδιάμεσο κενό μεταξύ του χείλους και του σώματος. Το σώμα κατασκευάστηκε με ψηφοθέτηση, από μακρόστενες κίτρινες ταινίες, στρεπτές ίνες άχρωμου και κίτρινου γυαλιού, καθώς και διάσπαρτα ακανόνιστα κομμάτια-«ψηφίδες» κίτρινου, ιώδους (μερικές από τις ιώδεις «ψηφίδες» φέρουν στενή λευκή ρίγα) και λευκού χρώματος. Η κωνική βάση είναι κατασκευασμένη από ένα χωριστό δακτύλιο γυαλιού ανοιχτοπράσινου χρώματος, με ιώδεις, λευκές και κίτρινες ίνες, που δίνουν την εντύπωση φλεβώσεων.

Τόπος κατασκευής: Ιδιαίτερα σπάνιες στην Ελλάδα, οι ταινιωτές φιάλες εμφανίστηκαν μετά από τις ψηφιδωτές και τις δικτυωτές, κατά τα τέλη του 2ου αι. π.Χ. Πιθανότατα κατασκευάζονταν στην Αλεξάνδρεια, ενώ λίγο αργότερα και στη Ρώμη (στα ρωμαϊκά παραδείγματα απουσιάζουν οι χωριστά κατασκευασμένες βάσεις που απαντούν στα πρωιμότερα παραδείγματα).

Τρόπος κατασκευής: Δύο τρόποι χρησιμοποιούνταν για την κατασκευή τους, ο ένας εκ των οποίων είναι παρόμοιος με την τεχνική κατασκευής των ψηφιδωτών αγγείων: ίνες γυαλιού διαμορφώνονταν σε μακρόστενες ταινίες επενδεδυμένες με άχρωμο γυαλί, και εν συνεχεία συγκεντρώνονταν και συντήσσονταν στον κλίβανο σε υψηλή θερμοκρασία ώστε να κατασκευαστεί ένα δισκόσχημο ημίεργο. Ο «δίσκος» αυτός στη συνέχεια τοποθετείτο πάνω από μια κυρτή μήτρα-μορφωτή που είχε το επιθυμητό σχήμα του υπό κατασκευή αγγείου και θερμαινόταν εκ νέου στον κλίβανο. Με τη θέρμανση του δισκόσχημου ημίεργου, το γυαλί καμπτόταν από το ίδιο του το βάρος καλύπτοντας τη μήτρα και παίρνοντας το σχήμα της. Ήταν όμως επίσης δυνατόν οι ίνες του γυαλιού να τοποθετούνταν σε ένα δισκόσχημο ημίεργο άχρωμου γυαλιού, και εν συνεχεία να γινόταν η κάμψη. Η παρουσία ενός τέτοιου άχρωμου στρώματος είναι εμφανής στο συγκεκριμένο αγγείο.

Βιβλιογραφία: Τα ευρήματα του ναυαγίου των Αντικυθήρων, ΑΕ 1902, 168-167, παρένθ. πίν. Η,31. G.D. Weinberg, The Glass Vessels from the Antikythera Wreck, TAPhS 55.3 (1965), 37-38 αρ. 9, εικ. 18-19. G.D. Weinberg - M.C. McClellan, Glass Vessels in Ancient Greece. Their History Illustrated from the Collection of the National Archaeological Museum, Athens, Αθήνα 1992, 110-112 αρ. 75. E.M. Stern - B. Schlick-Nolte, Early Glass of the Ancient World, 1600 B.C. - A.D. 50. Ernesto Wolf Collection, Ostfildern 1994, 299. M.-D. Nenna, Les Verres, Delos XXXVII, Paris 1999, 41 και σημ. 18. V. Arveiller-Dulong - M.-D. Nenna, Musee du Louvre, Departement des Antiquites grecques, etrusques et romaines. Les verres antiques, I. Contenants a parfum en verre moule sur noyau et vaiselle moulee. VIIe siecle avant J.-C. -1er siecle apres J.-C., Paris 2000, 140 και σημ. 15. Ν. Καλτσάς (επιμ.), Το ναυάγιο των Αντικυθήρων, Κατάλογος έκθεσης στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, Αθήνα 2012 [Χ. Αβρονιδάκη, υπό εκτύπωση].

 
 
 
 
 
1 | 2 | 3
 
Θέση στο μουσείο
|
 
     
     
                        
ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ & ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΥ  
 
© ΕΘΝΙΚΟ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ, 2008-2016
Ελ